Neptunea 1(2):

Expeditie ‘INDIA-2002’ of de zoektocht naar ‘Shells of the Show’: deel I, pp.1-19 + figuren door Jean-Etienne Ghyoot.

Wat de studie van mollusken betreft is India niet alleen boeiend als amalgaam van verschillende gebieden als gevolg van de continentendrift, maar dit land is ook merkwaardig door het voorkomen van het groot aantal afwijkingen zoals albino-individuen, monstruositeiten en links gewonden schelpen. De oorzaak moet wellicht gezocht worden in de sterke vervuiling van de zee vooral tussen Pondicherry en Tuticorin. Het valt te verwachten dat binnen enkele decennia een aantal soorten zal uitgestorven zijn, zodat een dringende en diepgaande studie van de Indische weekdierenfauna noodzakelijk blijkt. Voor schelpenverzamelaars wordt het eveneens interessant om inzicht te krijgen in de rijke biodiversiteit van dit gebied. Ruilen met de lokale bevolking is praktisch uitgesloten en slechts sporadisch worden Indische schelpen aangeboden door handelaars in Europa en de Verenigde Staten.
Jean-Etienne Ghyoot verbleef geregeld in Z.O.-India gedurende een viertal jaren (1997-2000). In januari 2002 trok hij met twee andere wereldreizigers, Patrick Anseeuw en Michel De Buck, opnieuw naar India, begeleid door de sleutelfiguur in deze onderneming: tandarts Dr. S. Ilango. Het was de bedoeling om meer dan 4.000 km kust te bezoeken op zeven dagen tijd, van Goa in het westen tot in Cuddalore in het zuid-oosten! In een eerste deel van het verhaal volgen we de schelpenverzamelaars van Goa tot Quilon langs de kusten van West-India.

Sleutelwoorden: India, Ghyoot, Anseeuw, De Buck, S. Ilango.